บทที่ 10 .

"อ่าส์ เอาแม่งตรงนี้เลยมั้ยวะ!!”

เลอสรรเผลอสบถออกมาเมื่อชักจะอดใจไม่ไหว สายตาสอดส่องมองหาที่หลบมุมเพื่อปลดปล่อยความกระสันในกายอันร้อนรุ่ม ท่อนเนื้อขลุกขลักร้อนรนอยากออกสูดอากาศภายนอกเต็มที แต่เมื่อแม่สาวเจ้าของเรือนร่างน่าขย้ำกลับหลุดจากภวังค์รีบถอยร่นจนชิดบานประตูรถทำทีท่าตื่นกลัวเขาราวกับเจอผีเสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ